چند روز پیش از روستا رفتم بیرون به سمت زمین های کشاورزی دیم اطراف روستا که یه زمانی در سالهای نه چندان دور مردمان روستا با چه شور و نشاطی و امیدواری خاصی همه ساله این موقع سال دنبال گندم دیم بودند جهت کاشت زمین های دیم کشاورزی

تراکتور های روستا فرصت سر خاروندن نداشتند

همه دنبال تخم دیم بودند

کرابیه یا همون زیره سیاه هم کشت میشد

اما یه چند سالی هست که خشکسالی امان مردم رو بریده و مردم هر سال با هزاران امید و آرزو زمین هایشان را کشت میکنند اما دریغ از یک خوشه گندم

وقتی داشنم زمین ها رو  مشاهده میکردم به علف ها و گیاهان یا همون ترخ هایی برخورد کردم که معلوم میشد دیگه کشاورز زمینشو چند سالی هست شخم نزده

باز دوباره همون زمین های قبلی که دامنه کوه بود و مردم از انها محصول برداشت میکردند به دامنه کوه چسبیده شدند

خشکسالی های پی در پی دیگه هیچ امیدی برای مردم روستایمان نگذاشته است

البته همه استان همینجوری شده

خدا به داد دل کشاورزان برسد

خداکنه امسال سال خوبی برای کشاورز و دامدار باشه